Featured Image

Penceremizden ne görüyoruz?

    İş yerindeyken dışarıda devam eden hayatın ne kadarına tanık olabiliyoruz? Bilgisayar ekranından başımızı çevirdiğimizde pencereden neler görüyoruz? Biz gördüklerimizi fotografladık. Siz de çekin gönderin, güne bir de birbirimizin gözünden bakalım. Çektiğiniz fotoğrafları byisciler@gmail.com adresine eklemek istediğiniz bir yazı ve/veya fotoğrafta yapılmasını istediğiniz bir değişiklik varsa belirterek iletebilirsiniz.          

Featured Image

Sömürü Her Yerde… Yollar da Dahil!

Bilinen bir üniversiteden mühendis olarak mezun olmama rağmen, mesleğimi yapabilmek, içeriksiz bir işte çalışmamak için uzun bir süre iş aradım. Yaklaşık 1 sene maddi kaynak sağlayabilmek için yarım zamanlı işlerde çalışmam gerekti. Sonrasında bir fabrikada iş buldum. Mesleğimi çok sevdiğim için haftada en az altı gün, günde yaklaşık on saat işe gitmekten gocunmadım. İş öğrenmek… Devamını Oku »

Featured Image

40 Yaşında Bir Bankacı: Örgütlü mücadeleyi büyütelim!

Beyaz yakalı olarak adlandırılan,vasıflı meslek sahibi, görece daha iyi koşullara sahip, kapitalizmin ”ayrıcalıklı” köleleri olan biz, statülerimizle ayrıcalıklı bir durumdayken, güvencesizlik, örgütlenme gibi kavramların ihtiyacını yakıcı bir sorun olarak görmüyorduk. Kapitalizmin ”gelişen” teknolojisiyle birlikte, yapılan işlerin vasfının silikleştiği günümüzde, özellikle 40′ lı yaşlarına yaklaşan her beyaz yakalı gibi ben de güvencesizlik ve örgütsüzlük sorununu daha… Devamını Oku »

Featured Image

Yeni Mezun Bir Mühendis: Şimdi ne olacak bilmiyorum!

Gittiğim iş görüşmelerinin hepsinde deneyimsiz olduğum için işi öğrenene kadar sabretmem gerektiği ve askere gitmediğim için de bana geçici eleman gözüyle bakılacağı söylendi. Boşuna mı okuduk dedirten rakamlar ve  aşağı yukarı aynı çalışma koşulları teklif ediliyordu. Çaresiz görece en iyisini seçip çalışmaya başladım. Çalıştığım süre boyunca asla yaptığım işin tamamına hakim olamadım. Bana öğretilen kısmın… Devamını Oku »

Featured Image

Beyaz Yakalı Hikayeleri

Bazen bir çığlık gelir ve değiştirir her şeyi: içinizde birikenler akar gider, rahatlarsınız. Peki ya çığlık atma mekanizmalarınız kapalıysa Yaşamamızın ve asla ses çıkarmamamızın istendiği hayat -ki biz ona kapitalizm diyoruz- yeni yeni çığlıkları içinize boca ediyor. Güvencesizliğin, işsizliğin verdiği korkuyla, biat etmekten başka seçeneklerinin olmadığı kanıksatılanlar için, “karşı durmak”, “örgütlenmek”, “mücadele etmek” tedavülden kalkıyor…. Devamını Oku »